Lima: Stad van uitersten

Home  /  Alle reisverhalen  /  Huidige pagina

De dag voordat ons vliegtuig vertrok, hebben we in het Ibis hotel in Brussel geslapen. Bij aankomst hadden we nog even wat heerlijke Belgische biertjes gedronken, om de vakantie goed in te luiden. Na een tijdje kwam er een clubje oudere Spaanse dames naast ons zitten. Perfect moment om ons Spaans wat op te vijzelen dus! Makkelijker gezegd dan gedaan, want jeetje wat praten die mensen snel.. We zijn er wel achter gekomen dat ze een kaartvariant van Rummikub aan het spelen waren; Chinchón. Zag er erg leuk uit! Na ze buenos noches gewenst te hebben, zijn we ons bed ingedoken om fris en fruitig de volgende ochtend in het vliegtuig te stappen.

De vliegreis verliep prima. Die 13 uur vlogen voorbij (ba dum tsss), doordat we veel films hebben gezien en nog veel meer gegeten en gedronken hebben (Wendy: het eten en drinken was gewoon gratis :O).

Aangekomen in Lima stonden er loeiveel mensen in de aankomsthal die een bordje omhoog hielden met een naam er op. Onze man zou bij de ballonnenkraam moeten staan, maar helaas.. Nergens een bordje te vinden met de naam “Roger Lempers” er op. Na een tijdje te hebben gezocht hebben we toch maar het hostel gebeld. “Excuses, excuses, de taxi-chauffeur heeft vertraging opgelopen en is onderweg”. Daar zullen we wel even aan moeten wennen.. In Zuid-Amerika zijn ze niet zo punctueel als wij Hollanders 🙂 .

Toen de taxi-chauffeur er dan eindelijk was, kon de dollemansrit beginnen..
We zijn toch al wat steden gewend waar men als idioten rijdt: Budapest, Parijs, maar zoals in Lima hebben we het nog niet mee gemaakt. Mensen reden als gekken; met z’n vieren naast elkaar op een eenbaansweg, bumperkleven, auto’s werden links en rechts ingehaald en dan dat constante toeteren, om gek van te worden! De hele dag door hoor je getoeter van auto’s.

Tijdens het ritje zagen we nog wel een mooie vuurwerkshow! Lima heet ons welkom, zo lief 😀 .

Om naar de wijk waar ons hostel staat, Miraflores, te komen, moesten we eerst langs de wat mindere buurten. Gelijk een culture shock. Overal afval langs de weg, huizen die er uit zagen alsof ze ieder moment in elkaar konden storten, bizar. Geen wijken waarin we ons ‘s avonds zouden willen bevinden..

De wijk Miraflores ziet er gelukkig een stuk beter uit. Schoon, luxe en mooie Spaanse architectuur. De eerste avond zijn we gelijk even een rondje gaan lopen. We kwamen bij een park waar allemaal Zuid-Amerikaanse dansoptredens gegeven werden. Superleuk! Verder zie je oooveral in Lima katten. De beestjes zien er super verzorgd uit, overal staan voerbakjes en in het park zitten allemaal mensen op een bankje met een kat op hun schoot. Ondanks dat het allemaal zwerfkatten zijn, hebben ze een erg goed leven hier!

We gingen rond 10 uur (05:00 Nederlandse tijd) naar bed, helemaal khapot van de reis en alle nieuwe indrukken. Helaas lagen we om 05:00 lokale tijd alweer stuiterend in ons bed. Toch nog even wennen aan die andere tijdzone waar we nu in zitten 😉 . Of, zoals Maaike scherp zei, we moeten nog even accLIMAtiseren (ghehe).

De volgende dag gingen we na het ontbijt lopend naar Huaca Pucllana, een tempel en tombe uit de pre-Inca tijd. Hier hebben de Lima’s een soort piramides gebouwd met modderstenen. Tussendoor gooiden ze hier een onthoofd meisje zonder been tussendoor als offer aan de godin van oceaan. Deze eerste indruk van de Peruaanse geschiedenis en bizarre architectuur was mooi om te zien!

Hierna vertrokken we naar het oude centrum waar we de toerist verder gingen uithangen. Onderweg werd onze aandacht getrokken door een local die op ons af kwam en “Scheveningen” naar ons riep. Zijn naam was Javiér, hij was in Nederland geweest en herkende de taal. Hij had al eerder een Zweed in het park ontmoet (“Do you want to stay here and see KFC’s and MacDonalds or come with me and see the real Lima?!”) en nam ons ook mee op sleeptouw naar verstopte plekjes in het centrum. We begonnen in een prachtige kerk, werden lastig gevallen op Plaza Mayor door schoolmeisjes voor selfies, lunchten met ceviché (peruaans visgerecht) en dronken pisco sour (lokale likeur met eiwit). Salut!

Hierna nam hij ons mee naar de mooiste plek tot zover: Morro Solar. Dit ligt bovenaan de wijk Chorrillos, een sloppenwijk buiten het centrum. Hier hadden we uitzicht over heel Lima, zag je de zee en in de verte het Andes gebergte. Echt fantastisch om te zien! En Javiér genoot van onze sprakeloze gezichten.

Na een korte tussenstop in het hostel, gingen we met een gratis busritje naar Parque de la Reserva. Dit is een groot park met allerlei soorten fonteinen. Bij aankomst waren we alle drie onder de indruk van de grandioze licht- en watershows. Hierna rolden we nog een restaurant binnen voor een kippetje en gingen we naar bed.

Tot zo ver Lima: een fantastische stad met vriendelijke mensen, mooie architectuur en veel activiteiten. We hebben onze ogen uitgekeken! Morgen trekken we verder, we zijn heel benieuwd wat we nog meer mee gaan maken 😀 . De reis is in ieder geval super begonnen!

Kusjes,
Maaike, Roger en Wendy

PS: T’is laat en deze computer is kaka, dus we hebben geen zin om de foto’s op volgorde te zetten 😉 .

 

+Gerelateerd
+Info

Gepost op: 27/09/2014

Auteur: Wendy Lempers

Categorie: Alle reisverhalen, Peru, Zuid-Amerika

Tags: ,

+5 Reacties
  1. Frans says:

    Heel leuk begin van jullie reis, prima verslag, prachtige foto’s, ga zo door en geniet maar met volle teugen!

  2. Daniel says:

    Hee leuk verhaal. Hebben jullie ook al inca cola op?

  3. Jeanne says:

    Fijn dat de vliegreis goed verlopen is. En gelijk al weer avontuur Leuk hoor. Van Miraflores had ik al veel foto`s gezien omdat de zus van mijn schoondochter daar werkte. Mij valt altijd weer de kleur blauw op. Nu veel plezier op de volgende bestemming. Groetjes

  4. Patrick says:

    Leuke blog en mooie foto’s! Gaaf hoor, zoveel gezien al in zo’n korte tijd! 🙂

Laat een berichtje achter!